ช่อแก้ว นั่งไชว่ห้างจิบแชมเปญ ท่าทางปล่อยอารมณ์ดื่มดำกับ ห้องสูทหรูหรา   เธอมาหาศราวัตรหนุ่มรุ่นลูกตามที่ให้สัญญาไว้  เธอชอบรสนิยมที่อลังการโชว์ ความร่ำรวย  ซึ่งผิดกับสามี หล่อนมองบรรยายกาศรอบๆมันช่างเหมาะกับเป็นสถานที่ ร่วมรักได้อย่างวิเศษ  ภายในห้องน้ำหินอ่อนหน้าต่างกรุกระจกมองเห็นธรรมชาติของขุนเขา   อ่างจากกุชชี่ ขนาดแช่ได้4-5คน กระจกกรอบทองบานใหญ่ สะท้อนเงา  เธอมองอย่างภาคภูมิใจ  สาวสวยใบหน้าหวานละมุน ผิวใส แมันมีเครื่องสำอางค์เพียงเล็กน้อย   ร่างสูงกำลังพอดี ในชุดแซ็กผ้าซาตินสีเบญ ผ่าหน้าสาบทบกัน  มีผ้าคาดเอวผูกเป็นโบว์อย่างเก๋ไก๋  ช่อแก้ว ใช้สองมือลูบไล้ร่างกาย ตัวเอง

หลงไหล สาบเสื้อแหวกออก เผยให้เห็น อกอวบล้นทะลักออกมา  สองมือขยื้จุกขนาดใหญ่ ผ่านเสื้อชั้นในตัวบางยั่วยวน ส่ายสะโพก ชายหนุ่มมองตาค้างกับลีลาสุดเซ็กซี่  ร่างเปลือยขาวเริ่มปรากฏ จากหน้าอกที่ใหญ่ ล้นมือ ตุ่มใหญ่บนยอดยังมีสีอ่อน ช่างเร้าอารมณ์ดิบของเขาได้ดี  มองต่ำสู่ลาดหน้าท้องที่แบนราบ เองขอดกิ่ว  จนถึงเนินสวาทที่อวบเบียดชิดติดกันหล่อนตัดแต่งเส้นไหมที่ปกคลุม พิถีพิถัน  ชายหนุ่มนั่งมองร่างเปลือยที่กำลังส่ายอกและสะโพกไหวไปมา  แก่นกายเริ่มแข็งขึง ความปวดร้าวที่สะสมภายในกายกำลังจะระเบิด

ร่างใหญ่แทบจะกระโจนใส่ช่อแก้ว เขาใช้กำลังกอดรัด  ฟัดเหวี่ยง หล่อนทั้งๆที่หล่อนก็เต็มใจที่

สนองตอบ  สองมือหยาบขย้ำสองเต้าของหล่อนปากครอบครอง ยอดอก ทั้งกัด ทั้งดูด  มันแรงจนช่อแก้ว”กรี๊ด.....เสียงกรีดร้องดังจนเขาต้อง ใชัปากจูบหล่อนปิดเสียงร้อง

  ศราวัตรอุ้มช่อแก้ววางเธอไว้ที่ หน้ากระจกเขากระแทกแก่นกายผ่านรอยแยกของกลีบสู่ภายในของหล่อน อย่างเร็วและแรง  เขาเร่งทำมันซ้ำแล้วซ้ำอีก

“ดีจัง....ใส่มาแรงๆซิคะแรงอีก.......โอ้ว.....ศราขา...

“ฮือ..อ้าส์... โอ้เสียว......คุณช่อ...ซี๊ด.....เสี่ยหนุ่มระเบิดน้ำรักเข้าสู่กายสาวใหญ่และก็หล่อนยินดีรับเอาไว้ในกายอย่างเต็มใจ

“คุณช่อ เยี่ยมจริงๆ “เขาก้มจูบหล่อน ช่อแก้วยิ้ม ยั่ว เขาอุ้มหล่อนออกจากห้องน้ำ ตรงไปยังเตียงใหญ่ วางเธอลง ตัวเขาทาบทับตัวเธอ

“ผมยังไม่อิ่ม นะคุณช่อ ขออีกนะครับเขาออดอ้อนหล่อนเสียงหวาน

“ค่ะ”

แล้วบทพิษสวาทที่รุนแรงเริ่มใหม่อีกรอบ และอีกหลายรอบ

“เฮ้ย! ศรา หายหัวไปไหน”

“อยู่ในห้องสูทครับเสี่ย....แต่ว่า....คุณศรา...อ้า...ห้ามรบกวน”

“ทำไมว่ะ  อั้วจะพบลูกชาย  นี่มันโรงแรมของอั้ว หรือมันพาใครมา ..อึ้บ..”

ลูกน้องก้มหน้าหลบสายตา “ไม่ทราบครับ”